
SAMENWERKEN MET STUDENTEN
Nancy Kaya-Van Lith (29) doet dingen graag nét even anders. Met haar enthousiasme stimuleert ze haar collega’s om dat ook te doen. Nu als interim-communicatiemedewerker op het Albeda College in Rotterdam waar ze via jobwerkt aan de slag ging. Je werkt aan een communicatieplan op een bijzondere manier. Vertel eens? ‘Ik betrek de studenten bij het proces. Lekker makkelijk? Dat valt mee. Jongeren moet je goed begeleiden en stap voor stap om input vragen. Het gaat om schoolrestaurant VIPZ! Studenten brengen daar hun horecaopleiding in praktijk. Je kunt er goed eten in een stijlvolle setting voor een zachte prijs. Toch komen er voornamelijk ouderen. Dat is niet bepaald stimulerend voor de jongeren. Omdat deze kwestie echt om hen draait heb ik ze bij het vraagstuk betrokken: hoe verjongen we het publiek? Volgende week presenteren ze hun eerste resultaten. Spannend.’
Werken in het onderwijs, hoe bevalt het? ‘Ik hou van jongeren. Daarom wilde ik altijd al eens werken achter de schermen van het onderwijs. En het bevalt. Ik leer omgaan met een compleet nieuwe doelgroep en word vakinhoudelijk uitgedaagd. De cultuur is hier ook goed, omdat de verhouding tussen studenten en docenten volwassen is. Waarschijnlijk omdat bijna alle vakken zich richten op de praktijk. Wanneer je samen een restaurant draaiende houdt, bouw je een band op. Verder is mijn baan dynamisch. Ik werk voor meerdere locaties en hou nogal wat ballen in de lucht.’
Waarom heb je gekozen voor een leven als interimmer? ‘Vanwege de vrijheid. Ik werk nu hard, maar in februari houdt de opdracht op. Dan kan ik weer hele andere dingen doen. Lekker met mijn kindje wandelen bijvoorbeeld. Of een nieuwe klus kruist mijn pad. De huidige markt is af en toe lastig, maar in principe ben je als interimmer vrij als een vogel. Naast mijn werk voor het Albeda College doe ik bijvoorbeeld nog een opdracht bij een woningcorporatie. Het switchen is soms pittig. Dan vraag ik ’s ochtends aan mijn kamergenoot: ‘Jan, ik heb een update nodig. Wat loopt er?’ Dan zit je zo weer op het goede spoor.’
Hoe zie jij jezelf over vijf jaar? ‘Dan woon ik in Turkije! Daar bracht ik ooit al eens een jaar door en ontmoette er mijn Turkse man. Hij verhuisde destijds met mij mee naar Nederland. We hebben het hier hartstikke fijn, maar voelen ons net even gelukkiger in zijn geboorteland. We willen graag wonen in Antalya! Gaaf he? Daar gaat mijn man een waterattractie in de markt zetten en ik ga een project maken van de boerderij van zijn ouders. Weer heel wat anders, maar ik heb er zin in.’